Książki telefoniczne

Paź 22, 2011

8W czasach w których przyszło nam żyć Polska to kraj zupełnie wolny. Przez wieloletnią walkę zdobyliśmy prawo na publikowanie książek, nawet tych które przez lata okupacji były zakazane. Dzięki temu mamy duży katalog książek od poradników do różnego typu opowieści. Sklepy oferują nam duży wybór. W ostatnich czasach najbardziej lubianymi książkami stało się, książki z opowieściami detektywistycznymi często pisane na podstawie jakiś doświadczeń, zaraz potem plasują się horrory. W roku na rok coraz mniej czyta się romansów czy tak zwanych ‚Harlekinów’. Na szczęście nie trzeba być pisarzem, by móc napisać książkę, dobrym przykładem są polskie (i nie tylko) gwiazdy. Od jakiegoś czasu na rynku ukazują się bajki dla dzieci pisane właśnie przez gwiazdy. Nic w tym dziwnego, ponieważ, by napisać bajkę potrzebny jest tylko zaskakujące i najczęściej pozytywne zakończenie. To jest taki chwyt marketingowy wydawców, którzy poprzez wydanie książki przez znaną gwiazdę przyciągną więcej klientów i sprzedaży jej więcej zarobią. Oczywiście nie trzeba być poetą czy jak wcześniej wspomniałam gwiazdą, by wydać książkę. Ale wtedy liczy się szczęście, ponieważ w dzisiejszych czasach bardzo trudno znaleźć dobrego wydawcę. Na rynku jest wiele książek z różnych dziedzin od ogrodnictwa po sprawy związane z lotami kosmicznymi. Jednak naszą uwagę powinny także zwrócić inne książki o których bardzo mało się mówi i powoli wychodzą z użycia. Są to książki telefoniczne. Często przyjmowały postać wielkich ksiąg z miliardami numerów oraz reklam. W książkach tych można znaleźć numer telefonu czy też adres osoby np. z lat szkolnych z która chcemy odnowić kontakt. Niestety książki te wychodzą z użycia, można je spotkać jedynie w budkach telefonicznych np. w centrum miasta. Trzeba również przyznać, że przedmiot ten powstał, by ułatwić ludziom kontakt, jednak stał się także ‚narzędziem’ ułatwiającym przestępstwa. Kilka dni temu w mediach zaistniała pewna sprawa o parze młodych ludzi oszukujących starsze osoby i ‚naciągających’ ich na wielkie sumy pieniężne. Za pomocą właśnie ksiązki telefonicznej para wynajdywała numery telefonów (stacjonarnych) osób, których imiona wskazywały na podeszły wiek, wtedy dzwonili do tej osoby i podawali się za daleką rodzinę i prosili o pożyczkę (oczywiście wpłaconą na konto). ‚Pożyczki’ te wynosiły nawet do kilkunastu tysięcy złotych. Jak widać przedmiot, który powinien ułatwiać komunikacje stanowi także duże zagrożenie dla społeczeństwa, a w szczególności dla starszych ludzi, którzy charakteryzują się ‚gołębim sercem’ dla swojej rzekomej rodziny i zawsze są w stanie pomóc. Jak widać w dzisiejszych czasach trzeba mieć oczy szeroko otwarte, bo wokół nas czyha niebezpieczeństwo.

Tagi: , , , , , , , ,

Archetyp

Paź 13, 2011

13W wielu utworach starożytnych jest używane pojecie archetypu. Jest to tak zwany prawzór postawy Boga i ludzi. Takim archetypem może być na przykład biblijne zachowanie Boga, który nawracał grzeszników i z nieustępliwością godna podziwu przestrzegał przykazań zawartych w dekalogu. Każdy tego typu archetyp ma swoje odzwierciedlenie w historii starożytnej i najczęściej jest to potwierdzone przekładem z ksiąg historycznych czy tez innego rodzaju źródeł starożytnych, które sa także potwierdzone ewidentnie wiarygodnymi źródłami. Najpopularniejszym, a na pewno jednym z najbardziej popularnych archetypów jest archetyp Odysa, jako osoby ciagle podróżującej do upragnionego celu. Każdy klasyczny archetyp odnosi się wyłącznie do pewnych postaw, nie należy go mylić z odniesieniem do rożnego rodzaju symboli, gdyż do określenia symboli jest używane zupełnie inne pojecie, które jest rozpoznawalne jeszcze bardziej niż archetyp. Według twórcy archetypu znajduje się on w podświadomości zbiorowej i nie ma możliwości, aby archetyp nie został zauważony. Autotematyzm w twórczości antycznej był przypisywany głownie Horacemu. Uważał on, ze sztuka nie może być jedynie piękna. Należy trzymać się także brudniejszych aspektów życia, takich jak śmierć czy sprawy związane ze scenami batalistycznymi. Uważał, ze prawdziwa literatura nie może być tylko i wyłącznie związana z rzeczami pięknymi, ponieważ powinna ona dotyczyć także zwykłych ludzi, gdyż to właśnie do nich jest ona adresowana. Nie każdemu pasuje czytanie o rzeczach pięknych i z pewnością wartościowa była idea Horacego i jednak mimo tych wszystkich zalet nie udało się przetrwać autotematyzmowi do epok późniejszych i był on tematem do którego bardzo rzadko nawiązywano w przyszłości i niewiele epok i twórców miało na tyle odwagi, aby pisać o rzeczach trudnych nawet w przypadku, gdy wszystko wokół działo się pięknie i nie było potrzeby pisania agresywnego o rzeczach bardzo przyjemnych. Horacy był jednym z najodważniejszych twórców w dziejach starożytności, gdyż uważał on, aby nikogo nie urazić swoja twórczością, a jednocześnie był bardzo agresywny w swoich utworach.

Tagi: , , , , , , ,

Obraz

Paź 7, 2011

46Przedstawienie negatywnego obrazu II Rzeczpospolitej w utworze Stefana Żeromskiego pod tytułem „Przedwiośnie”.Istotą powieści politycznej jest najczęściej prowadząca do odrzucenia jednych racji i wykazanie wyższości innych. W „Przedwiośniu” wszystkie zaprezentowane racje i postawy ideowe zostały poddane krytyce i oduczone. Żeromski koncentruje uwagę na ukazaniu zagrożeń, nie daje recepty jednej konkretnej jak budować niepodlegle państwo. Nawłoć to noce Soplicowie, skazane na zagładę, odejście w przeszłość, ale uroczo pociągając swą urodą życia. Nawłoć to pewien stereotyp rozpowszechniony w literaturze, nakazujący schemat polskiego szlacheckiego dworu. Dwór ten usytuowany był wśród drzew, mieszkańcy witają powracającego. Pielęgnowane są obyczaje między państwem, a służbą. Wówczas to panują przyjazne stosunki, dwór jest gościnny, oraz pełen śmiałości. Państwo i służba, to jedna rodzina. W „Przedwiośniu” pojawia się soplicowska stylizacja oddająca w nadmiarze zdrobnień. Pojawiają się nawiązania do sielskich obrazów na przykład „Pana Tadeusza”, „Powrót Hipolita”, „Powrót Tadeusza”, „Opieka nad drobiem Zosi”. Podsumowanie powieści Stefana Żeromskiego pod tytułem „Przedwiośnie”.Powieść ta, ma odzwierciedlenie również w innych powieściach i utworach ze względu na podobną schematyczność, nawiązania do konkretnych sytuacji, oraz niektórych zachowań głównych bohaterów utworu. Tak jak na przykład Cezary ogłada Karolinę w bieliźnie – obraz Zosi z „Pana Tadeusza”. Mieszkańcy Nawłoci podobnie celebrując posiłki, urzędują bale, spędzają swój wolny czas oraz wyprawiają przejażdżki. Nawłoć przedstawiona i ukazana została w sposób chaotyczny, stereotypowy, oraz komiczny. Cezary oddaje się urokowi życia, romansuje, kocha się, bierze udział w balach. On jeden wie, że może przyjść moment, kiedy Maciejunio i Wojciejunio mogą wejść z bronią i mogą chcieć zemścić się na swych panach. Zaprezentowany obraz szlachetczyzny jest próba powrotu do tradycji. Wyróżnia skontrastowany oraz przeciwstawiony komunistycznemu zagrożeniu. Nie jest to rozwiązanie problemów społecznych, ponieważ z tym obrazem zakontraktowany jest obraz Chudka, gdzie narasta niezadowolenie, a obraz nędzy bardzo przeraża.

Tagi: , , , , , , ,

Kult pracy czy pieniądze

Paź 7, 2011

17Rozwój kapitalizmu w Europie spowodował, że praca stała się głównym czynnikiem, organizującym życie społeczeństwa. Stała się również źródłem wyzysku, a bogacenie sie, odbywało się często za cenę podważenia wielu zasad moralnych. Balzak w „Ojcu Goriot”, przedstawił postać tytułowego bohatera, który swoją fortunę zdobył nie tylko poprzez uczciwe interesy. Zajmował się nielegalnym handlem mąką, a z prostego robotnika stal się przedsiębiorcą, potrafiącym wykorzystać zawirowania historii. Nie wahał się również wykonywać profesji nagannych. Jego kroki ku bogaceniu się, świadczą, że dla wartości materialnych gotów był do każdej podłości. Pozytywizm jednoznacznie kojarzy się z motywem pracy. Młodzi przedstawiciele tej epoki, na pierwszym miejscu wymieniali ekonomiczne unowocześnienie kraju. Kult walki pragnęli zastąpić kultem pracy i wiedzy. Żądali rozbudowy przemysłu i modernizacji rolnictwa. Aleksander Świętochowski w swoim artykule „Praca u podstaw” prowadził kampanię pracy, atakując społeczeństwo za pogardliwy stosunek dla niej. Albert Camus ukazuje pracę jako obowiązek każdego człowieka i sposób na przełamanie absurdu egzystencji. Wzorowym przykładem takiej postawy jest w „Dżumie ” Rieux. Swym zaangażowaniem w pomoc zarażonym i śmiertelnie chorym daje przykład altruistycznej postawy. Działalność doktora wyróżnia się bezgranicznym poświęceniem, rezygnacją z przywilejów i świadomością, że choroby tej nie da się pokonać. Mimo to nie poddaje się i walczy o każdego pacjenta. Przyglądając się problemowi związanemu z pracą, nasuwa się wniosek, czy jakikolwiek wysiłek ma sens. Ciężka praca zazwyczaj nie daje satysfakcji, a często jest źródłem wyzysku człowieka i jego poniżenia. Wszystko to wynika z faktu, że już od wieków nie potrafiono właściwie docenić pracy i wysiłku ludzkiego. A przecież praca, sama w sobie może być przyjemnością, stanowić sens życia, dawać nadzieję i poczucie twórczego spełnienia. Zatem pytanie czy należy poświęcić się pracy, nadal pozostaje otwarte, choć ogólnie wiadomo, że to właśnie praca zapewnia nam codzienny byt.

Tagi: , , , , , , , ,

Poprzednia strona