Podróż

Sie 18, 2011

47Chęć powrotu w dobre i godne życie, powrotu do rodzinnego kraju, by na nowo rozpocząć egzystencję.Rozpoczyna się podroż, wówczas to trwają walki ormiańskie w 1918 roku. Ormianie wspierani przez anglików mszczą się za rzeź z 1905 roku, której dokonali Tatarzy. Tatarzy poprosili o pomoc Turcję. Turcja, która wspomaga Tatarów, dokonuje rzezi Ormian. W mieście byli również Anglicy, Gruzini się wycofali, Ormianie pędzili do okopów dzieci i starców. Zdołano wystawić 30-40 tysięcy ludzi nie przygotowanych do wojny. Bohater oswaja się z przemocą raz ze śmiercią. Traci tym samym wrażliwość, jest nieszczęśliwy, samotny, głodny i obdarty. Krew płynęła ulicami, morze nie było w stanie pochować trupów, by uniknąć zarazy. Młoda Ormianka krzyczy o pomstę, a na Cezarym widok ten robi wrażenie. Walka o życie była skazaniem dla wszystkich, którzy brali udział w tych karygodnych mękach. Podczas wielkiego wylewu krwi, każdy człowiek z chwili na chwilę zapominał o współcierpieniu. Znieczulica ogarniała wówczas wszystkich ludzi. Chęć przetrwania była silniejsza od chęci niesienia pomocy. Walka o życie stała się jedynym celem człowieka. Nieustająca walka o ludzką egzystencję ukazana w powieści Stefana Żeromskiego.W II Rzeczpospolitej toczyła się walka o władzę, wtedy obserwujemy wzrost wpływów prawicy i walkę z polityka i komunizmem. Kraj jest nękany bezrobociem, strajkami, aresztowaniami. Kraj był zacofany ekonomicznie. W tym czasie ma także miejsce zamachu na prezydent. Losy bohatera powieści wpisane zostały w burzliwą historie Polski, ale poznajemy go w Baku (teren Azerbejdżanu). Wychowywany jest w Polskiej rodzinie, jego rodzice to Seweryn i Jadwiga. Ojciec jest urzędnikiem, żyje dostatnio. Seweryn Baryka jest osobą, która potrafi utrzymać ład w domu, oraz utrzymać syna. Po wyjeździe, Cezary poczuł wolność, wiedział, że matka mu na wszystko pozwoli. Nie chciał się uczyć miał wiele zachcianek, które spełniała matka. Wybuchła rewolucja i wówczas w mieście zapanował chaos. Cezary był zafascynowany nową sytuacją, popierał rewolucję. Brał udział w zebraniach. Na wieść o dekrecie, który nakazywał oddanie swojego majątku postanowił ujawnić miejsce ukrycia dorobku życia ojca. Skarby te pomagały przeżyć Cezaremu i jego matce. Ludzka egzystencja na tle licznych wojen, walk i represji ukazana w utworze Stefana Żeromskiego.Cezary został sam. Wybuchła wojna. Baku stało się wielkim cmentarzem i pogzebiskiem. Cezary trafił do wojska ormiańskiego, a po wycofaniu się wojsk powrócił do piwnicy, w której mieszkał. Po wkroczeniu wojsk tureckich do Baku, Cezary z racji swego polskiego obywatelstwa ocalał i dostał się do pracy przy grzebaniu zmarłych. Była to ciężka praca ze względu na ciągłą obserwację tysiąca trupów. Cezary zobaczył młoda Ormiankę, która była bardzo piękna. Przypatrując się dziewczynie, Cezary zaczyna słyszeć glosy. Ormianka „opowiada” Baryce o swym życiu, o tym, co było kiedyś, czego ją uczono, a nie przypuszczano ze taka rzeź może kiedykolwiek nastąpić. Ormianka przekazuje Baryce, by nigdy nie zapomniał tego, co tu widzi. Cezary pracował ciężko, nie mógł wypocząć po ciężkiej pracy. Był coraz słabszy. Cezary zauważył pewnego starca, który śpiewa ciągle tę samą piosenkę i zainteresował się nim. Piosenka ta, to wyśpiewanie jego imienia, a starzec to jego ojciec. Po spotkaniu i rozmowie, oboje postanawiają wyjechać z tego piekła do Polski.

Tagi: , , , , , , , , ,